In deze serie ‘Noabers van Rijssen-Holten’ laten we de inwoners van onze gemeente aan het woord. Wat betekent ‘buurtkracht’ voor jou? En wat doe je zelf aan ‘buurtkracht’?
Op dinsdag 28 oktober heeft René Hoveling (coördinator BuurtKracht) een interview gehad met Gerrit Wessels. Gerrit heeft het woord gekregen van Theo Hagedoorn. Gerrit is oa. betrokken als vrijwilliger bij de Kleding- en voedselbank in Rijssen.
Wie ben je en hoe lang ben je al inwoner van Rijssen-Holten?
Gerrit: Ik ben Gerrit Wessels, geboren in 1957, gepensioneerd en opgegroeid aan de Tabaksgaarden in Rijssen, in een fijn SGP gezin. Ik ging naar de Banisschool en later naar de Delleschool. Na de MAVO koos ik op 17 jarige leeftijd voor de Koninklijke Marine. Als kind las ik graag over schepen en verre landen, en bij de marine kreeg je bovendien betaald, dat sprak me wel aan.
De eerste jaren zat ik weer in de schoolbanken en werd ik opgeleid tot telegrafist. De morsecode vergeet ik nooit meer. Ik maakte de overgang mee van papieren communicatie naar volledig geautomatiseerde systemen en later naar satellietcommunicatie. Daardoor hadden we 24 uur per dag contact met de wal en andere schepen.
Ik werd ook opgeleid om radio- en radiosignalen te onderscheppen en te analyseren. In de jaren tachtig volgde ik een duikersopleiding, maar dat bleek niet echt mijn ding. In de tropen was het water nog lekker, maar in januari in Den Helder was het me te koud! Op de oude schepen sliepen we in ruimtes met meer dan 40 man, 4 hoog opgestapeld, soms 7 maanden lang, geen airco en in de tropen ontzettend warm. Later op de moderne schepen werd het veel beter, met airco en je kon elke dag douchen. Altijd weinig privacy maar ontstellend veel humor. Een ochtendhumeur leer je razendsnel te verbergen. Aan boord doe je alles samen, het is een drijvend geheel dat op zichzelf is aangewezen.
Van 1976 tot 2003 heb ik gevaren, met tussendoor walplaatsingen in Noordwijk op het Marine Radio Station. In totaal op 8 verschillende schepen, merendeels op de grote fregatten en bevoorradingsschepen, mijn laatste schip was Hr.Ms. Philips van Almonde. Begonnen in 1974 als Telegrafist der tweede klasse, (bijna de laagste rang) en afgezwaaid als Luitenant ter Zee der 2e Klasse OC, waar ik trots op ben. De laatste reis was 2003 in de Perzische golf, in het kader van ‘Enduring Freedom’, heb ik daar nog 7 maanden rondgezworven.